Σάββατο, 11 Ιουλίου 2009

Anna Prucnal



video



Είναι μια από τις γυναίκες τις ζωής μου!

Την πρωτοάκουσα γύρω στα 19 μου από ένα δίσκο που είχε φέρει ο φίλος μου ο Χρήστος από το Βέλγιο. Αργότερα την είδα και στο σινεμά, σαν ηθοποιό, στο "Sweet Movie" του Macavejev και στην "Πόλη των Γυναικών" του Fellini.





Ανακεφαλαιώνει όλα τα στυλ: την όπερα, το λαϊκό τραγούδι, το καμπαρέ... Πολωνέζα εμιγκρέ στη Γαλλία, στις συναυλίες της πάντα με δύο πιανίστες.


Τραγουδάει με όλα της τα κύτταρα, σε χαϊδεύει και σε γδέρνει, έχει φινέτσα και νταηλίκι. Ταυτόχρονα!

Γι' αυτό σας λέω:
Κάτω οι κρυόκωλοι/ες κι οι ανοργασμικοί/ές (που παριστάνουν τους καλλιτέχνες).

Στο βιντεάκι τραγουδάει "Τα παιδιά κάτω στον κάμπο" σε μετάφραση Παζολίνι. Το περίεργο είναι ότι ο Χατζιδάκις, όταν τον είχα ρωτήσει έκανε πως δεν την ήξερε. Περίεργο μου φάνηκε. Ίσως κάτι να συνέβαινε...

Ακούστε την και αναζητήστε τους δίσκους της. Εκτός από την ψυχή θα καταλάβετε και τι σημαίνει μαστοριά στο τραγούδι.

Η Prucnal εβδομηνταρίζει όπου νά ΄ναι. Σαν το καλό κρασί, θα βαθύνει το χρώμα αλλά ξύδι δεν θα γίνει ποτέ!


ΣΗΜ. Αν την ακούγατε πίνοντας και τίποτα, θα ήταν το τέλειο. Συνιστώ -και λόγω της περιστάσεως- βόντκα Zubrowka, ένα πολωνέζικο αριστούργημα -καθόλου ακριβή, λίγο δυσεύρετη- που είναι αρωματισμένη με Hierochloe odorata, το χορτάρι που τρώνε οι βίσωνες. Ταιριάζει με Chopin και ο,τιδήποτε ερωτικό. Μη διανοηθείτε να την ανακατέψετε με τίποτα (μετά βίας πάγο).




4 σχόλια:

flamencologio είπε...

1. Εννοείται, οι αρχάριοι της Επιδαύρου τρώνε στο Λιγουριό ( ή ...Λ η γουριό;)μετά την παράσταση και πάνε καπάκι στο Καπάκι. Εμείς είμαστε παλαίμαχοι! Μόνο που δυστυχώς η Χρύσα και ο Φράνκυ έχουν μωρό και γυρίσαμε απευθείας Αθήνα, ευτυχώς γρήγορα! Συμφωνώ για τη σύγκριση με τη Μήδεια, άλλωστε την εντόπισα ήδη στο σχόλιό μου για τη Γιουρσενάρ στο Μπλογκ σου, καθώς και στο διδακτορικό μου. Λέμε να πάμε Χειμωνιάτικο Παραμύθι στις 21 Αυγούστου με Ήθαν Χώουκ. Κάτι αγγλοσαξωνικό δοσμένο επιτέλους αγγλοσαξωνικά. Είσαι;

2. Ναι, τι έμμεσος τρόπος να κατανοήσεις ότι πίσω απ]όλα κρύβεται ο Ευριπίδης! Γι'αυτό και τα θαλάσσωσαν!Προτίμησαν τον Πατίστα μήπως και μυρίσουν από πίσω Chanel! Χα χα !

3. Όντως τους λείπει το ντουέντε. Σου μιλάει ένας φλαμενκος! Αυτό ήταν ηλίου φαεινότερον και στις κατακόκκινες φακιδωτές μούρες του 60% του κοινού, που λες και είχαν βγει από την ίδια ξεπεσμένη colonial (ξε..κωλόνιαλ) μήτρα. Σχολίαζαν με τον αγγλικό τρόπο, ούτε να πιεις από το πλαστικό μεταλλικό σου νερό δεν μπορούσες, λες και έπαιζε η ίδια η Σάρα Μπερνάρ, και γενικώς αυτό το κλίμα ήταν σαν να κουβάλησε η Ελεν Μίρεν όλο της το σόι, τις θειάδες, τα ανηψάκια και να τους είχε τάξει "λίγο κρασί λιγο θαλασσά και τ'αγορι τής"!!
Άστα, δράμα σου λέω!!!

4. Εν κατακλείδι, άξιζε τον κόπο γιατί τα παιδιά είναι καταπληκτική παρέα! Η Παπανίκου κέντησε , ως ήτο αναμενόμενον! Κατουρήθηκα στα γέλια! Άντε, πάρε την εκλεκτή και όμορφη συμβία σου και πάμε στον Ήθαν Χώουκ! ΟΚ?

flamencologio είπε...

Όντως το ΚΡΙΜΑ που είναι ΠΟΡΝΗ του Τζόν Φόρντ είναι ante litteram στημένο στο ίδιο θεματολόγιο, όμως στα ελισαβετιανά δεδομένα, που ευλόγως ευνοούσαν το σκανδαλιστικό θέμα.( το είχα δει προ εικοσαετίας στο Ανοιχτό Θέατρο του Γ Μιχαηλίδη με την Καρυοφιλλιά τότε ως πολλά υποσχόμενη!) Σε ό,τι αφορά την πρωτοπορία του αγγλικού θεάτρου, μην ξεχνάς την προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του καπιταλισμού ( Βέμπερ ), κι επίσης μην ξεχνάς το χάλι του γαλλικού νεοκλασικισμού! Οποία σύγκρισις!!!

Σ.Π.Ρ. είπε...

Πηγαίνω στη Βαρσοβία σε λίγες μέρες, οπότε μόλις βρήκα ένα από τα πράγματα που θα αγοράσω από εκεί.
Ελπίζω, βέβαια, να έχει λήξει η εξορία της...
Ένα CD της θα το έχουν ούτως ή άλλως, ελπίζω...

jb είπε...

Φίλτατε Σ.Π.Ρ. κι αν δεν βρεις στη Βαρσοβία (που θα βρεις) κάποιος θα σου στείλει απ' το Βέλγιο ή τη Γαλλία. Καθότι Θεά, έχει ακόμη πολλούς πιστούς εκεί...