Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2009

Μουσικοί Κανόνες του Οίκου και του Βίου

Ένα κείμενο του Robert Schumann που σε έξι μήνες περίπου συμπληρώνονται 200 χρόνια από τη γέννησή του (8 Ιουνίου 1810) .





Ο Σούμαν, από τους κορυφαίους συνθέτες του Ρομαντισμού, υπήρξε και ένας λαμπρός κριτικός, ένας διανοούμενος που με τις απόψεις και τα άρθρα του στην Νeue Zeitschrift für Musik επηρέασε τη μουσική κίνηση της εποχής του, αναδεικνύοντας ό,τι πιο προχωρημένο συνέβαινε τότε.

Το κείμενο που ακολουθεί, μια σειρά από συμβουλές σ’ ένα νεαρό μουσικό, θεωρώ ότι θα έπρεπε να αποτελεί το εγκόλπιο κάθε καλλιτέχνη, ανεξαρτήτως ηλικίας, που αγαπάει πραγματικά και με ανιδιοτέλεια τη μουσική. Πολλοί νεαροί που θαρρούν πως το υποτιθέμενο ταλέντο και οι γνωριμίες αρκούν για να κάνεις καριέρα θα έπρεπε να το διαβάσουν προσεκτικά (όπως επίσης και οι παραγωγοί που τους προωθούν) πριν κάνουν το επόμενο βήμα τους.




- Το σπουδαιότερο είναι η διαμόρφωση της ακοής. προσπάθησε από νωρίς να αναγνωρίζεις κλίμακα και φθόγγο. Η καμπάνα, το τζάμι του παραθύρου, ο κούκος... Να ψάχνεις να βρεις ποιες νότες δίνουν.

- Να παίζεις επιμελώς κλίμακες και άλλες ασκήσεις για τα δάχτυλα. Υπάρχει όμως πολύς κόσμος που νομίζει ότι μ’ αυτό κατορθώνει τα πάντα και που περνά καθημερινά ως τα γεράματά του πολλές ώρες με μηχανικές ασκήσεις. Είναι περίπου το ίδιο σαν να προσπαθούσε κανείς καθημερινά να προφέρει την αλφαβήτα όσο το δυνατό γρήγορα και όλο και πιο γρήγορα. Να χρησιμοποιείς το χρόνο σου καλύτερα.

- Έχουν εφεύρει τα λεγόμενα «βουβά κλαβιέ». Παίξ’ τα δοκιμαστικά, για ένα διάστημα, για να δεις ότι δεν αξίζουν τίποτε. Από βουβούς δεν μπορεί να μάθει κανείς να μιλάει.

- Παίζε με το σωστό ρυθμό! Το παίξιμο μερικών βιρτουόζων μοιάζει με το περπάτημα του μεθυσμένου. Μην παίρνεις τέτοια πρότυπα!

- Μάθε νωρίς τους βασικούς νόμους της Αρμονίας.

- Μη φοβάσαι τις λέξεις: Θεωρία, Συνεχές Μπάσο, Αντίστιξη κλπ. Θα σε πλησιάσουν φιλικά αν κάνεις κι εσύ το ίδιο.



- Μην ψευτοπαίζεις ποτέ! Προχώρα πάντα μπροστά με ζωντάνια και μην αφήνεις ποτέ ένα κομμάτι μισό.

- Εξίσου μεγάλα λάθη είναι το να καθυστερείς και το να παίζεις βιαστικά.

- Προσπάθησε να παίζεις εύκολα κομμάτια καλά κι ωραία. Αυτό είναι καλύτερο από το να εκτελείς δύσκολα με μέτριο τρόπο.

- Να επιμένεις να έχεις πάντοτε ένα καλοκουρδισμένο όργανο.

- Τα κομματάκια σου δεν πρέπει να τα ξέρεις μόνο με τα δάχτυλα, πρέπει να μπορείς να τα σιγομουρμουρίζεις απ’ έξω και χωρίς πιάνο. Να οξύνεις τη φαντασία σου έτσι, ώστε να μπορείς να διατηρείς στη μνήμη σου όχι μόνο τη μελωδία μιας σύνθεσης, αλλά και την αρμονία που της ταιριάζει.




- Προσπάθησε, ακόμα κι αν δεν έχεις παρά λίγη φωνή, να τραγουδάς από την παρτιτούρα χωρίς τη βοήθεια του οργάνου. Με τον τρόπο αυτό θα αυξηθεί η οξύτητα της ακοής σου. Αν όμως έχεις μια πλούσια φωνή, τότε μη χάνεις ούτε λεπτό καλλιεργώντας τη. να τη θεωρείς σαν το ωραιότερο δώρο που σου έκανε ο ουρανός.

- Πρέπει να προοδέψεις τόσο, ώστε να καταλαβαίνεις μία μουσική που είναι γραμμένη στο χαρτί.

- Όταν παίζεις, μη νοιάζεσαι για το ποιος σε ακούει! Παίξε πάντα σαν να σε άκουγε ένας αριστοτέχνης.

- Αν κάποιος σου παρουσιάσει μία σύνθεση για πρώτη φορά, που θα πρέπει να παίξεις, κάνε πρώτα μια γρήγορη ανάγνωση.

- Αν έκανες τα καθημερινά σου καθήκοντα μουσικής και αισθάνεσαι κουρασμένος, μην καταβάλλεις προσπάθεια να εργαστείς περισσότερο. Καλύτερα να αναπαυτείς, παρά να εργαστείς χωρίς κέφι και φρεσκάδα.

- Μην παίζεις, μεγαλώνοντας, πράγματα του συρμού. Ο χρόνος είναι πολύτιμος. Θα έπρεπε να έχει κανείς χίλιες ανθρώπινες ζωές για να μπορέσει να γνωρίσει τα καλά πράγματα που υπάρχουν.

- Δίνοντας στα παιδιά λιχουδιές, κουλουράκια και ζαχαρωτά δεν τα κάνεις υγιείς ανθρώπους. Όπως η τροφή για το σώμα, έτσι και η τροφή για το πνεύμα πρέπει να είναι απλή και δυνατή. Οι μεγάλοι συνθέτες φρόντισαν επαρκώς για το τελευταίο. Στηριχτείτε σ’ αυτούς.

- Με το χρόνο αλλάζουν η τεχνική και τα passages. Αυτά έχουν αξία μόνον όταν η δεξιοτεχνία εξυπηρετεί υψηλότερους σκοπούς.



- Δεν πρέπει να διαδίδεις κακές συνθέσεις, αντίθετα να βοηθάς με όλες σου τις δυνάμεις να εμποδίζονται.

- Δεν πρέπει ούτε να παίζεις κακές συνθέσεις, ούτε να τις ακούς, αν δεν υποχρεωθείς γι’ αυτό.

- Μην επιδιώκεις να κάνεις εντύπωση με τη δεξιοτεχνία, τη λεγόμενη μπραβούρα. Κοίτα να δημιουργείς με μία σύνθεση την εντύπωση που σκέφτηκε ο συνθέτης. Περισσότερα δεν οφείλει να κάνει κανείς. Ό, τι είναι παραπανίσιο αποτελεί διαστρέβλωση.

- Να θεωρείς σαν κάτι το απαίσιο το να αλλάξει κανείς κάτι σε κομμάτια καλών συνθετών ή να κάνει παραλείψεις ή και να προσθέτει.

- Να ρωτάς μεγαλύτερους για την εκλογή των κομματιών της σπουδής σου. Έτσι εξοικονομείς πολύ χρόνο.

- Σιγά-σιγά πρέπει να γνωρίσεις τα σπουδαιότερα έργα των σπουδαιότερων μουσουργών στο σύνολό τους.



- Μην παρασύρεσαι από τις επευφημίες που κερδίζουν συχνά οι λεγόμενοι μεγάλοι βιρτουόζοι. Ας έχει για σένα μεγαλύτερη αξία η επευφημία των καλλιτεχνών απ’ ότι του μεγάλου πλήθους.

- Κάθε πράγμα που είναι της μόδας θα πάψει πάλι να είναι και αν ασχολείσαι με τέτοια, ώσπου να μεγαλώσεις, θα γίνεις ένας ματαιόδοξος λιμοκοντόρος που δεν τον εκτιμάει κανείς.

- Το πολύ παίξιμο σε κοινωνικούς κύκλους μάλλον βλάπτει παρά ωφελεί. Να παρατηρείς τον κόσμο προσεκτικά, αλλά να μην παίζεις ποτέ τίποτα για το οποίο μέσα σου θα έπρεπε να ντρέπεσαι.

- Πάντως μη χάνεις καμιά ευκαιρία αν μπορείς να παίζεις μουσική μαζί με άλλους σε ντούο, τρίο κλπ. Αυτό δίνει στο παίξιμό σου ευχέρεια και ευλυγισία. Να συνοδεύεις επίσης συχνά τραγουδιστές.

- Αν ήθελαν όλοι να παίξουν το πρώτο βιολί δε θα είχαμε ορχήστρα. Γι’ αυτό πρόσεχε, ο καθένας μουσικός στο πόστο του.

- Να αγαπάς το όργανό σου, αλλά να μην το θεωρείς ματαιόδοξα σαν το ανώτερο και μοναδικότερο. Να σκέφτεσαι ότι υπάρχουν κι άλλα εξίσου ωραία. Να σκέφτεσαι επίσης ότι υπάρχουν τραγουδιστές και ότι στη χορωδία και στην ορχήστρα εκφράζεται ό,τι ανώτερο έχει η μουσική.

- Όταν μεγαλώσεις να κάνεις πιο πολύ παρέα με παρτιτούρες, παρά με βιρτουόζους.



- Να παίζεις επιμελώς φούγκες καλών μουσουργών και πριν απ’ όλα να έχεις για καθημερινή σου τροφή το «Καλοκουρδισμένο Κλειδοκύμβαλο» του Γ. Σ. Μπαχ. Έτσι θα γίνεις σίγουρα ένας ικανός μουσικός.

- Από τους συντρόφους σου να διαλέγεις αυτούς που ξέρουν περισσότερα από σένα.

- Να ξεκουράζεσαι από τη μελέτη της μουσικής διαβάζοντας επιμελώς ποιήματα. να κάνεις συχνά περιπάτους στο ύπαιθρο.

- Κάτι μπορεί να μάθει κανείς από τραγουδιστές και τραγουδίστριες, μόνο μην πιστεύεις σε όλα όσα σου λένε.

- Και πίσω από τα βουνά κατοικούν άνθρωποι. Να είσαι σεμνός! Δεν έχεις ανακαλύψει και σκεφτεί τίποτε που δεν το σκέφτηκαν και το ανακάλυψαν άλλοι πριν από σένα. Και αν υποθέσουμε ότι έχεις, τότε να το θεωρείς ως ένα δώρο από Πάνω, που πρέπει να το μοιράζεσαι με τους άλλους.

- Η σπουδή της ιστορίας της μουσικής μαζί με τη ζωντανή ακρόαση των αριστουργημάτων των διαφόρων εποχών θα σε γιατρέψει γρήγορα από την οίηση και τη ματαιοδοξία.

- Ένα ωραίο βιβλίο για τη μουσική είναι το «Σχετικά με την καθαρότητα της τέχνης των ήχων» του Τιμπώ. Να το διαβάζεις συχνά, όταν μεγαλώσεις.



- Αν περνάς από εκκλησία και ακούς να παίζουν μέσα ‘Όργανο, μπες μέσα και αφουγκράσου. Αν μάλιστα αξιωθείς να καθίσεις ο ίδιος στον μπάγκο του, πειραματίσου με τα μικρά σου δάχτυλα και θαύμασε ατή την παντοδυναμία της μουσικής.

- Μη χάνεις ευκαιρία να ασκείσαι στο εκκλησιαστικό Όργανο. Δεν υπάρχει άλλο όργανο που να εκδικείται με τον ίδιο τρόπο την παραφωνία και την ακαταστασία, τόσο στη δόμηση μιας σύνθεσης, όσο και στο παίξιμο.

- Να συμμετέχεις τραγουδώντας στη χορωδία επιμελώς, κυρίως μεσαίες φωνές. Έτσι αποκτάς μουσικότητα.

- Τι θα πει όμως να έχει κανείς μουσικότητα; Δεν την έχεις, όταν με τα μάτια προσηλωμένα με φόβο στις νότες τελειώνεις με κόπο το κομμάτι σου. Ούτε αν (π.χ. κάποιος σου γυρίσει δύο σελίδες μαζί) σταματήσεις και δεν μπορείς να συνεχίσεις. Μουσικότητα έχεις, όταν σε ένα καινούργιο κομμάτι φαντάζεσαι περίπου τι ακολουθεί και σε ένα γνωστό σου τα ξέρεις απ’ έξω. με μια λέξη, όταν τη μουσική δεν την έχεις μόνο στα δάχτυλα, αλλά και στο κεφάλι και στην καρδιά.

- Πώς αποκτάει όμως κανείς μουσικότητα; Αγαπητό παιδί! Το κυριότερο, το οξύ αυτί και η γρήγορη αντίληψη έρχονται, όπως σε όλα τα πράγματα, από Επάνω. Αλλά η προδιάθεση αυτή είναι δυνατό να καλλιεργείται και να ενισχύεται. Δεν αποκτάς μουσικότητα με το να κλείνεσαι σαν ερημίτης ολόκληρες μέρες και να ασχολείσαι με τη μελέτη μηχανικών ασκήσεων, αλλά με το να συναναστρέφεσαι ζωντανό και πολύπλευρο μουσικό περιβάλλον, κυρίως με το να συχνάζεις πολύ στη χορωδία και στην ορχήστρα.



- Μάθε έγκαιρα την έκταση της ανθρώπινης φωνής στα τέσσερα κύρια είδη της. Αφουγκράσου τα κυρίως στη χορωδία και ερεύνησε σε ποια διαστήματα βρίσκεται η μεγαλύτερη δύναμή τους και σε ποια άλλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για εντυπώσεις απαλές και τρυφερές.

- Άκου προσεκτικά όλα τα λαϊκά τραγούδια: Είναι ένα χρυσωρυχείο των ωραιότερων μελωδιών και σου ανοίγουν τη ματιά για το χαρακτήρα των διαφόρων εθνών.

- Ασκήσου από νωρίς στην ανάγνωση των παλιών κλειδιών. Αλλιώς θα σου μείνουν απρόσιτοι πολλοί θησαυροί του παρελθόντος.

- Πρόσεχε, κι ας είναι νωρίς, τον ήχο και το χαρακτήρα των διαφόρων οργάνων. Προσπάθησε να εντυπώσεις στο αφτί σου το ιδιότυπό τους ηχόχρωμα.

- Μην παραλείπεις ποτέ να ακούς καλές όπερες.

- Να τιμάς πολύ τα παλαιά, να εμπιστεύεσαι όμως με ζεστή καρδιά και τα καινούργια. Μην έχεις προκατάληψη για ονόματα που σου είναι άγνωστα.

- Μην κρίνεις μία σύνθεση από το πρώτο άκουσμα. Αυτό που σου αρέσει την πρώτη στιγμή δεν είναι πάντα το καλύτερο. Οι μεγάλοι συνθέτες απαιτούν μελέτη. Πολλά δεν θα τα καταλάβεις πριν από τα γεράματα.

- ‘Όταν κρίνεις συνθέσεις, να ξεχωρίζεις αν ανήκουν στο πεδίο της τέχνης ή αν επιδιώκουν μόνο την ερασιτεχνική διασκέδαση. Να εγγυάσαι για τις πρώτες. Όσο για τις δεύτερες, μην εξοργίζεσαι!



- Η «μελωδία» είναι το έμβλημα του ντιλετάντη και βέβαια μια μουσική χωρίς μελωδία δεν είναι μουσική. Κατάλαβε όμως καλά τι εννοούν εκείνοι: μόνο μια εύκολη, ρυθμικά ευχάριστη ισχύει ως μελωδία γι’ αυτούς. Υπάρχουν όμως και άλλες, άλλου τύπου, και όπου κι αν ανοίξεις τον Μπαχ, τον Μότσαρτ ή τον Μπετόβεν σε ατενίζουν με χίλιους διαφορετικούς τρόπους. Θα βαρεθείς, ας ελπίσουμε, σύντομα την πενιχρή ομοιομορφία κυρίως των νεότερων μελωδιών από τις ιταλικές όπερες.

- Αν συνθέτεις ψάχνοντας στο πιάνο μικρές μελωδίες, αυτό είναι βέβαια κάτι το όμορφο. Αν όμως κάποτε σου έρθουν από μόνες τους, όχι στο πιάνο, τότε να χαρείς πιο πολύ, γιατί τότε αναδεύει μέσα σου η εσωτερική αίσθηση του ήχου. Τα δάχτυλα πρέπει να κάνουν ό,τι θέλει το κεφάλι, όχι το αντίστροφο.

- Αν αρχίσεις να συνθέτεις, ετοίμασέ τα όλα στο κεφάλι. Μόνο όταν έχεις τελείως έτοιμο ένα κομμάτι, δοκίμασέ το στο όργανο. Αν η μουσική σου βγήκε από μέσα σου, αν την αισθάνθηκες, τότε θα έχει και στους άλλους την ίδια επίδραση.

- Αν ο ουρανός σου χάρισε μία ζωηρή φαντασία, θα κάθεσαι σίγουρα συχνά σαν βαθιά μαγεμένος στο μεγάλο πιάνο, θα θέλεις να εκφράσεις τον εσωτερικό σου κόσμο σε αρμονίες και θα αισθάνεσαι ότι έλκεσαι σε κύκλους μαγικούς με τόσο πιο μυστηριώδη τρόπο, όσο πιο ασαφές σου είναι ίσως ακόμη το κράτος της αρμονίας. Αυτές είναι οι πιο ευτυχισμένες ώρες της νεότητας. Πάντως φυλάξου από το να ενδίδεις συχνά σε ένα ταλέντο που σε παρασύρει να ξοδεύεις δύναμη και χρόνο σε σκιές. Θα κερδίσεις την κυριαρχία της μορφής και τη δύναμη σαφούς διαμόρφωσης μόνο με το σταθερό σύμβολο της γραφής. Να γράφεις λοιπόν περισσότερο παρά να κάνεις φαντασίες.



- Προσπάθησε να αποκτήσεις από νωρίς γνώσεις διεύθυνσης ορχήστρας. Να παρατηρείς προσεκτικά συχνά καλούς μαέστρους. Δεν πρέπει να αποστερηθείς ακόμα και τη δυνατότητα να διευθύνεις κι εσύ από μέσα σου παρακολουθώντας κάποιον να διευθύνει. Αυτό σου διευκρινίζει μέσα σου τα πράγματα.

- Να παρατηρείς γύρω σου προσεκτικά στη ζωή, καθώς και τις άλλες τέχνες και επιστήμες.

- Οι νόμοι της ηθικής είναι και οι νόμοι της τέχνης.

- Θα προοδεύεις πάντα αν έχεις επιμέλεια και υπομονή.

- Από ένα κομμάτι σίδερο που στοιχίζει λίγες δεκάρες μπορούν να γίνουν χιλιάδες ελατήρια ρολογιών, που η αξία τους φτάνει τις εκατοντάδες χιλιάδες. Το κομμάτι που σου εμπιστεύτηκε ο Θεός χρησιμοποίησέ το σύμφωνα μ’ αυτή την εμπιστοσύνη.

- Χωρίς ενθουσιασμό δεν παίρνει στην τέχνη το δρόμο του τίποτε το σωστό.



- Η τέχνη δεν είναι για να πλουτίζεις. Γίνε μόνο ένας όλο και πιο μεγάλος καλλιτέχνης και όλα τα άλλα θα έρθουν από μόνα τος.

- Μόνο αν πρώτα σου γίνει τελείως σαφής η μορφή, θα καταλάβεις το πνεύμα.

- Ίσως μόνο η ιδιοφυία καταλαβαίνει τελείως την ιδιοφυία.

- Κάποιος είχε την άποψη ότι ένας τέλειος μουσικός θα έπρεπε να είναι σε θέση να βλέπει μπροστά του, σαν σε ολοζώντανη παρτιτούρα, ένα έργο ορχήστρας, ακόμα και ένα πιο σύνθετο, που το ακούει για πρώτη φορά. Αυτό είναι το υψηλότερο που θα μπορούσε να σκεφθεί κανείς.

- Δεν υπάρχει τέλος στη μάθηση.


(Μετάφραση: Όλυ Φράγκου – Ψυχοπαίδη, περιοδικό ΜΟΥΣΙΚΟΛΟΓΙΑ-Αθήνα, Μάιος 1986)

Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2009

Άκης Ουλκέρογλου

Πριν από δυο μήνες περίπου, είδα τη μικρή και ολιγοήμερη έκθεση του Άκη στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Παιανίας. Μαζί με μερικά ακαδημαϊκά έργα από τις σπουδές του, ο νεαρός ζωγράφος εξέθετε κι αυτά τα δυο μικρά πορτραίτα, που μου άρεσαν πολύ. Νομίζω πως έχουν κάτι ιδιαίτερο, που αν το προχωρήσει θα οδηγηθεί σε πολύ ενδιαφέροντα αποτελέσματα.









Η επιρροή των κόμικς που τόσο του αρέσουν είναι προφανής. Ωστόσο, φαίνεται πως αναπτύσσει μια δική του ποιητική που ισορροπεί ανάμεσα στην ειρωνία και την τρυφερότητα, το παραμύθι και τον τρόμο.

Το επόμενο έργο, με τον τίτλο "autoritratto" ανήκει στις σπουδαστικές του etudes, αλλά δεν παύει να έχει τα στοιχεία που τον οδήγησαν στα "πρόσωπα".





Ο Άκης Ουλκέρογλου γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Οκτωβρίου 1981. Πήρε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής σε ηλικία 10 ετών από το γνωστό ζωγράφο Νίκο Κακαδιάρη.
Αργότερα παρακολούθησε μαθήματα σκιτσογραφίας, animation και ελεύθερου σχεδίου.
Το 2006, αποφοίτησε με άριστα απο την Ακαδημία Καλών Τεχνών της Φλωρεντίας (Accademia di Belle Arti di Firenze) με καθηγητές τον Vincencio Canale και τον Gianni Stefanon. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές και ατομικές εκθέσεις στη Φλωρεντία και σε άλλες πόλεις της Ιταλίας. Στην Αθήνα, εκτός από την Παιανία, έργα του έχουν εκτεθεί και στη Δημοτική Πινακοθήκη της Καλλιθέας.

Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2009

Part-time jobs

Τι νομίζετε πως κάνουν τα όργανα μόλις τελειώσει η συναυλία; Βάζουν τα παντοφλάκια τους και ξαπλώνουν να δουν τηλεόραση; Σε εποχές οικονομικής κρίσης; Αν πιστεύετε κάτι τέτοιο γελιέστε. Πηγαίνουν στη δεύτερη δουλειά αγαπητοί μου, όπως όλος ο κόσμος. Ξέρετε πόσο κοστίζει σήμερα μία επισκευή, ένα χόρδισμα, ένα ανταλλακτικό; Πού να τα βγάλεις πέρα; (Κι ας είσαι και της Berliner Philharmoniker).




















* Τα δύο τελευταία αφιερωμένα στον Σ.Π.Ρ.

Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2009

Ιδιωτικός βίος

Σκάνδαλο, σκάνδαλο! Πριν από μία ώρα περίπου έφτασαν στα χέρια μου οι κάρτες που τύπωσε η Berliner Philharmoniker με στιγμιότυπα από τον ιδιωτικό βίο των πλέον top celebrities της ευρωπαϊκής show-biz. Επειδή όμως μου είναι πολύ δύσκολο να φανταστώ ζωγράφους-paparazzi να φιλοτεχνούν στα πεταχτά ελαιογραφίες σκαρφαλωμένοι σε μάντρες, τείνω να υποθέσω ότι μάλλον οι ίδιοι οι εικονιζόμενοι άφηναν να διαρρεύσουν οι εικόνες που βλέπετε στην Espresso της εποχής, αφού ως απεδείχθη πρέπει να ήξεραν καλά το παιχνίδι της δημοσιότητος. Ουδέν καινόν υπό τον ήλιον...





Ο πολύς Σεμπάστιαν μεταξύ μιας toccata κι ενός ricercare πλένει και κανένα πιάτο. Τι να σου κάνει κι αυτή η δυστυχής η Άννα-Μαγκνταλένα, δυο χεράκια τα είχε να φέρει βόλτα ολόκληρο σπίτι και 21 (ολογράφως: εικοσιένα) παιδιά. Βάλτε με το νου σας: μόνο τα φανελοσώβρακα να τους πλύνει θα ήθελε δυο μεροκάματα με υπερωρίες, χώρια το σιδέρωμα. Την είχε φάει η ορθοστασία σας λέω!






Λέγεται ότι η κυρία Χάυντν ήτο πολύ απαισία, ένα είδος Ξανθίππης alla tedesca. Μεταξύ αυτών που της καταμαρτυρούν είναι και το ότι ελάχιστη εκτίμηση έτρεφε στην εργασία του συζύγου της, δεν ήταν δε λίγες οι φορές που μη βρίσκοντας τα μπικουτί της τα αντικαθιστούσε με κομμάτια που έκοβε από τις παρτιτούρες του Σέπι. Δεν θέλω να κάνω τον δικηγόρο του διαβόλου αλλά η εικόνα δίνει μία εξήγηση...






Ο Βόλφι βουρτσίζει τα δοντάκια για δροσερή αναπνοή. Κάτι νυχτοπερπατήματα μου μυρίζονται, διότι φοράει το καλό του πουκάμισο και όχι πυζάμες, άρα δεν πάει για ύπνο. Κατακαημένη Κονστάντσα...
(Έχω πληροφορίες ότι υπήρχε και άλλο πορτραίτο στο οποίο εικονίζεται να βάζει αποσμητικό, αλλά χάθηκε σε μια μετακόμιση).






Γι αυτό δεν σταύρωνε υπηρέτρια στο σπίτι. Τους φώναζε, τις έβριζε, τους πέταγε ό,τι κράταγε στο κεφάλι, έ μόλις τον βλέπανε μ' αυτό το βλέμμα και με το ξυράφι στο χέρι στο ξύρισμα θα πήγαινε ο νους τους; Πατάγανε μια τσιρίδα "Βαγγελίστρα μου!" (γερμανιστί) και κατεβαίνανε κουτρουβαλώντας τις σκάλες -ανεπιστρεπτί. Άντε μετά να βρεθεί άλλη -είχε βγάλει όνομα στα γραφεία ευρέσεως οικιακής βοηθού. Πολύ παλιοχαρακτήρας αυτός ο Λούντβιχ!






Δηλαδή τι νομίζατε πως συνέβαινε στις περίφημες Σουμπερτιάδες; Ακούτε αυτά που λένε ότι και καλά τη βγάζανε παίζοντας impromptus και τραγουδώντας τη "Φλαμουριά"; Εφ' όσον νηστικό αρκούδι δεν χορεύει, γιατί να τραγουδάει lieder; Όχι, όχι αγαπητοί μου. Προηγούντο οι -ούτως ειπείν- moments gloutons και όταν έφταναν στο τσακίρ κέφι ακολουθούσαν οι moments musicaux, η εικόνα αδιάψευστος μάρτυς.
Πάντως κάποιος έπρεπε να πει στον Φράντς ότι το μπούτι του κοτόπουλου τρώγεται με το χέρι (το έλεγε και η κυρία Χαλκούση).

Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2009

Μαριανίνα

αφιερωμένο στη Μαριάννα...




Είναι ένα ιταλικό λαϊκό τραγουδάκι, που τό ‘χω καιρό τώρα στο νου μου να το αφιερώσω στη Μαριάννα. Μιλάει για την όμορφη νεράιδα των νερών, που χαρίζει την πολύτιμη βροχή που φέρνει τους καρπούς, την ίδια τη ζωή. Όλοι την αγαπούν κι όλους τους αγαπά όπως ακριβώς συμβαίνει και με τη δική μας τη Μαριάννα.

Τύχη αγαθή λοιπόν, το βρήκα να το τραγουδούν παιδάκια του σχολείου και πολύ μου άρεσε αυτό. Θες γιατί κι εγώ με το σχολείο το έχω συνδέσει, θες για την ανεπιτήδευτη αθωότητα που η μια σηκώνει την κάλτσα της, ο άλλος διορθώνει τη γραβάτα του χωρίς να νοιάζονται το κοινό, ίσως γιατί πιστεύω πως τα στιχάκια αυτά που είναι μια κορυφαία επίκληση στη Φύση, μόνο από στόματα παιδικά αν ειπωθούν εισακούονται.


Πάνω απ’ το γιαλό πετά γοργά
μια νεράιδα μ’ όμορφα φτερά,
το γαλάζιο κύμα της μιλά:
«Μαριανίνα μη γυρνάς,
πού θα ήθελες να πας;
Μείνε εδώ αν μ’ αγαπάς!
Μαριανίνα, Μαριανίνα,
μείνε εδώ και κάνε μας αφρό!»

Πάνω απ’ τα λιβάδια τριγυρνά
και ο Ζέφυρος την κυνηγά,
κάθε στάχυ τη ρωτά γλυκά:
«Μαριανίνα τί είν’ αυτό
που μετά λίγο καιρό
θα μας δώσει τον καρπό;
Μαριανίνα, Μαριανίνα,
μείνε εδώ και δώσε μας καρπό!»

Πάνω απ’ τα βουνά κάθε βραδιά
απ’ τα συννεφάκια τα μαβιά
τρέχοντας ακούει τη λαλιά:
«Μαριανίνα στοργική,
με μια τέχνη μαγική
γύρισέ μας σε βροχή.
Μαριανίνα, Μαριανίνα,
μόνο εσύ μας δίνεις τη βροχή!»

Οι ελληνικοί στίχοι δεν ξέρω αν μεταφέρουν καλά τους ιταλικούς γιατί δεν τους έχω ακούσει, ούτε ξέρω το μεταφραστή. Όμως θαρρώ πως με τη χάρη και τις εικόνες τους δένουν καλά με τη μελωδία κι αρέσουν στα παιδιά –και στους μεγάλους μπορώ να σας πω. Ελπίζω ν’ αρέσει και στη Μαριάννα...